جدیدترین :

اردوهای دانش آموزی ، فرصت یا تهدید

اردوهای دانش آموزی ، فرصت یا تهدید

چهارشنبه، ششم اردیبهشت ماه ۹۶با تنی چند از همکاران دبستان شهید احمدی روشن مریوان وبه دعوت یکی ازهمکاران گرامی ، که درشرف بازنشستگی است به یکی از تفرجگاههای اطراف شهر مریوان ، نزدیکیهای روستای “کال بالا” به اسم “میری سور” رفتیم . قبل ازما یکی ازمدارس سطح شهرمریوان که نام آن را محفوظ میگذاریم ، دانش آموزان را جهت اردوی یک روزە ی بهاره به همان جا برده بودند.ما چند صد متری دورتر نشستیم و بعد ازصرف نهار ، جهت آوردن آب به چشمه ای که در محل “میری سور” است مراجعە نمودیم. با کمال تعجب وتاسف با مناظری روبرو شدیم که همه ی مارا شکه ومتاثر کرد. آنها رفته بودند وطبیعت بکر آنجا پرازباله بود. منظره ای دهشتناک که متاسفانه بعد از گردشهای معمولا آخر هفته کم وبیش ، خاری میشود در چشمانمان .با خود فکر کردم که براستی در مدارس ما چه میگذرد که دانش آموزان ما بی مهابا به جان طبیعت میافتند ، انگار که دشمنی دیرینه اند. تمام تفریحگاه “کانی سور” تبدیل به زباله دانی شده بود.پلاستیکهای گوناگون یک بار مصرف، شیشه، گونی ، تلقهای خوراکیهای گوناگون، کیسه وسفره ی یکبار مصرف، ماندەی غذاهایی که میتوانست شکم چندین نفر گرسنه را که کم نیستند سیر کند، تصاویر آن هر آدمی را دربهتی عجیب فرو می برد، انگار که میدان جنگ بود ، جنگی نابرابر، جنگی ازجنس انسان ناآگاه وآموزش ندیده باطبیعتی بسیارزیبا و بی زبان. هر چند من باکمک همکاران بزرگوارم آقایان نادر رشیدی، اسعد احمدی، حیدر محمدی وصدیق عباسی ، یکی دو ساعتی تقریبا آشغالها را جمع آوری ومعدوم نمودیم ، ولی براستی به حال آموزش وپرورش و کودکانمان گریه کردم. مگر نه اینکه یکی اززیربناهای مهم توسعه ی پایدار هر کشوری حفظ محیط زیست واستفاده وبهره برداری صحیح از آن است؟پس چرا دانش آموزان ما اینگونه با محیط طبیعی بسیارزیبا وخدادادیمان رفتار میکنند؟چرا همکاران ما کە دانش آموزان رابه اردو برده بودند ، درکمال بی توجهی ، گذاشتند چنین بلایی سر طبیعت بکر “کانی سور” بیاید؟براستی جای بسیار نگرانی است که به جای آموزش مهارتهای زندگی، انسانی، آموزش مسائل فرهنگی واجتماعی ، حفظ ونگهداری محیط زیست ، آموزشهای ناکارامد دیگری صرفا بە نام سواد آموزی به رسم قدیم به دانش آموزان داده میشود، هرچند تاحدودی محتوای درسی ما بهتر شده است ولی هنوز بسیار جای کار دارد ومیطلبد که درسطح کلان وبرنامه های درسی بسیاربیشتر وبهتر به آن پرداخته شود. براستی باید آموزشهای زیست محیطی در راس آموزشهای واقعی وعینی مدارس ما مانند کشورهای توسعه یافته ، قرار گیرد و در راستای درونی سازی واقدامهای عملی دانش آموزان گامهای محکمی برداشته شود . این کار باتغییر نگرش مسئولین و متولیان آموزش وپرورش ، مدیران و کادر مدیریتی مدارس و معلمین ، اولیا و دانش آموزان میسر میشود، همزمان باید محتوای کتابهای درسی تغییر کرده وآموزشهای زیست محیطی مناسب وبروز در آن گنجانده شود. اردوهای دانش آموزی میتواند فرصت خوب و مهمی دراین راستا باشد وسنگ محک و آزمون عملی مناسبی است درراستای یادگیری عملی وتوجه ویا عدم توجه به محیط زیست ارزشمندمان.کادر مدیریتی مدرسه مذکور اگر دغدغه های زیست محیطی به عنوان یکی ازاولویتهای برنامه ریزی سالانه ودرسی آنها قرار داشت ، میتوانستند هم اردورا مناسب برگزار کنند تا خاطره ای ماندگار برای آنها شده وهم درس محیط زیستی بزرگی به دانش آموزان خود بدهند، میشد با تهیه کردن چند کیسه زباله وگروهبندی دانش آموزان با کمک وراهنمایی همکاران درپایان اردو، تمامی زباله ها را جمع آوری، تفکیک ویا معدوم کرد. در مدارس ما کارهای گروهی ولذت کارعملی ودسته جمعی کار کردن بسیار کمرنگ است وجا دارد دراین راستا اقدامهای عملی و واقعی برداشته شود. باید یادبگیریم که باخود وطبیعت مهربان باشیم تا ریشه ی خشونت را از کودکی در خانواده ومدارس بخشکانیم ، خشونتی کە درکلام ورفتار بسیاری از ما متاسفانە جاری است وتبدیل به معضل جدی اجتماعی شده است که روزانه همه ی ما با آن درابعاد گوناگونش برخورد میکنیم و با آن درگیر هستیم. باید با آموزشهای صحیح با آن مقابله کنیم. مدرسه جای یادگیری چگونه بهتر زندگی کردن است نه سواد آموزی خشک وخالی.

(تصاویر واقعی زیر گویای فاجعە ی زیست محیطی چهارشنبه است.)

سیروان مصنفی
معاون آموزشی دبستان شهید احمدی روشن مریوان
ششم اردیبهشت ماه

جوابی بنویسید

ایمیل ها معلوم نمیشود

کلیه حقوق مادی و معنوی برای انجمن سبز چیا محفوظ می باشد